Ayaz Arabaçıdan Bir MƏNSUR ŞEİR
ürəyimdən nə keçdi
yazıb tökdüm kağıza
bu isti yay axşamı
çatmasa da o qıza
özüm-öz ürəyimə
ölüm cəzası kəsib
yazdım bir para şeylər
hər sözün üstə əsib belə
vurulmamışdım uzun illərdən bəri
bəlkə səadətiydi bəlkə də əcəl təri
göydən yerə enirdim yerdən göyə çıxırdım
gərilmişdim yay kimi özümü çox sıxırdım
gəlməsə də hər axşam yolunu
gözləyirdim boynuma sarılacaq qolunu
gözləyirdim bəhanəm qalmamışdı
özümü aldatmağa
bir yuxu istəyirdim laylasında yatmağa
ehtiyac yaranmışdı başqa bir dilə bizdə
çünki dil tapammırdıq heç cür öz dilimizdə
bir az ispanca yazdım bir az latınca yazdım
qələmin mürəkkəbi sona çatınca yazdım
boğuq səslə hardasa oxuyurdu torağay
ulduzları muncuq tək boynuna taxmışdı ay
səma göz qırpımında min ahəngə düşürdü
rəngdən-rəngə düşürdü..
Digər Xəbərlər
06 Avqust 2026 14:07
Əbülfət Mədətoğlu: Bir də mən...
06 Avqust 2026 10:58
“Müsəlman olmaqla ərəb millətçisi olmaq fərqli düşüncələrdir”
05 Avqust 2026 13:07
“Rəmiş” dastanı - Tural Cəfərov yazır
05 Avqust 2026 13:05
KƏRƏM VƏ ƏSLİ - Qafar Cəfərli yazır
05 Avqust 2026 12:08
BÜTÜN DİNLƏRİN VƏ FƏLSƏFƏNİN ORTAQ MƏFHUMU SEVGİDİR
05 Avqust 2026 11:32
Əbülfət Mədətoğlu: Dünənlə söhbətin ŞEİRİ
05 Avqust 2026 11:26
“Tarix istəyirdi ki, öz yalanı ilə muzeydə məni də xamlasın”
04 Avqust 2026 11:23


Bakı -°C

