Görkəmli dövlət xadimi, gözəl insan, millətini  və Vətənini öz canından  çox sevən  Yaşar Əliyevi  itirdik. 

Uzun müddət idi ki, xəstə idi. Özünün  ağır xəstə olmağına baxmayaraq, hərdən mənə telefon açardı, zəif  səsi ilə hal-əhval tutardı. Deyərdi ki, özündən muğayat  ol,  uşaqlarından muğayat  ol. Mən də ona tezliklə sağalmasını arzulayırdım. 

Hətta mən Ankarada xəstəxanada yatarkən də axtarıb məni tapmışdı. Demişdi ki, xəstəliyin boş şeydir, fikir vermə, inşallah, keçib gedər. 

Bu, Yaşar müəllimin  mənə son zəngi oldu. 

Çox təəssüf edirəm ki, Yaşar müəllim bir daha  mənə zəng etməyəcək. 

Heç  o dünyada da görüşə bilməyəcəyik, çünki Yaşar müəllimin yeri cənnətdir və məni də ora buraxmazlar. 

Yaşar müəllimin  vəfatı ilə əlaqədar bütün əzizlərinə, qohum-əqrəbalarına və Azərbaycan xalqına  başsağlığı verirəm.

Aqil ABBAS