Şəkillər tüpürcək kimi yapışıb

şəhərin küçələrindəki divara...

İşıq dirəkləri veyillənir səkilərdə avara-avara...

Qapınızın ağzında

iri tut ağacı kimi ayaqqabısının bağına əyilib

bir qoca.

Dimdiyində çöl,

harasa uçur vətən quşları təyyarə-təyyarə,

qoltuğunda dayanacaq

harasa köçür şəhər avtobus-avtobus,

içində bir haray var:

-yaşamaq istəyirsənsə sus!

Hasarın o üzündə dənizi ləpələndirir

qağayı hay-küyü,

hasarın bu üzündə içindən görmək olmur göyü.

Qızı zorlanan ata kimi başıaşağı-başıaşağı yolu keçir qanun.

Minaya düşmüş evdi ordu,

namusu çökmüş tövlədi kənd,

anası ölmüş uşaqdı,

balası ölmüş anadır Vətən.

Üzünü şəkillərə tutub,

dalını həqiqətə çevirə-çevirə

general-general

mundirinin düymələrini bərkidir

müharibə...

2018

Tərlan Əbilov