Mehriban xanım Cəfərova bu gün səhifəsində Məmməd Arazın bir şeirini paylaşıb. Şeir təlqin edir, şair, insan taleyin sınaqlarına dözüm gətirib sınmamalıdır. Yoxsa "Sınmağınla əzilməyin,/ Əyriliyə əyilməyin,/ Küləş kimi döyülməyin bir olacaq". Şonda bu sətirlər gəlir:

Bu torpağın şairi nə, sözü nə,

Bu torpağın qarışqası sınmasın!

Diqqətimi son ifadə çəkdi - “qarışqası sınmasın”.

OXU-da ayə var (27:18), qarışqalara müraciətlə deyilir yuvalarına girsinlər, Süleyman peyğəmbərin ordusunun tapdağı altında sına bilərlər. Ənənəvi tərcümələr bunu, təəssüf ki, sınmaq kimi yox, əzilmək kimi verir, hərfən isə sınmaq, xıncımlanmaq, çilik-çilik olmaqdır. Yeni tərcüməmdə hərfən belə də vermişəm, çünki əslində də belə lazımdır.

Bəllidir ki, qarışqaların, eləcə də bəzi digər onurğasızların daxili bədən skeleti yoxdur, xarici örtük qatı var. Elmi ədəbiyyatda buna ekzoskelet deyirlər. Qarışqaların ekzoskeleti də “kitin” adlanan bərk kristal maddədəndir, yəni bir növ şüşədəndir. Tapdaq altında qalan qarışqanın daxili orqanları əzilir, ekzoskeleti isə çilik-çilik olur.

Şairin ruhu şad olsun.

Nəriman Qasımoğlu