Şəlalə Camal: Hər gün səssiz üşüdüm...
"Həyat necə xoşdu" - dedim,
"Bu nə cavan yaşdı" - dedim,
Sənə "qəlbim boşdu" - dedim,
Demədim ki, gir ürəyimə,
Demədim ki, qır ürəyimi.
Baxışımda şimşək çaxdı,
Gözlərimdən yağış axdı,
Bu ürəyimdə darıxdı,
Demədim "darıx ürəyimə".
Demədim ki, vur ürəyimi.
Hər gün səssiz üşüdüm,
Hər gün həsrət düşündüm.
Bu dünya da beş gündü,
Demədim ki, gəl ürəyimə,
Demədim ki, yar ürəyimi.
Digər Xəbərlər
03 Fevral 2026 15:47
“Qurd”a çevrilən Cəbrayıl - Əntiqə Kərimzadə yazır...
03 Fevral 2026 13:42
Azad Məhəbbət, Nişan Üzüyü və Antiprofanasiya Günü - Pərvanə BAYRAMQIZI yazır
03 Fevral 2026 12:36
“Bakıda Mirzə Cəlilin əzəmətli heykəli qoyulmalıdır...”
03 Fevral 2026 11:20
Kövşən iyi və ya kənd yaddaşının poetikasına baxış
03 Fevral 2026 10:47
Əbülfət Mədətoğlundan ADSIZ ŞEİR
02 Fevral 2026 14:50
Mənzilimi alan adam qonşumla qohum oldu – Vasif ƏLİHÜSEYN yazır...
02 Fevral 2026 13:17
Alpay Azərin "Taxma kirpiklər" hekayəsində maddi və ruhani dəyərlər arasındakı ziddiyyət
02 Fevral 2026 10:02


Bakı -°C

