Qatır hər gün otlaqda qayğısızca otlayırdı, kimsənin onunla işi yoxdu. Bir gün öz - özünə:

- Anam yaxşı qaçış atı olub, demək ki, mən də bərkdən qaça bilərəm - dedi və bərkdən qaçmağa başladı. Bunu görən sahib gəlib qatırı tutdu və atlayıb qatırın belinə mindi və başladı qatırı bərkdən qamçılamağa ki, qatır daha bərk qaçsın. Qatır qamçı zərbələri altında qaçaraq öz-özünə dedi:

- Bərk qaçmaq sənin nəyinə lazım idi. Anan yaxşı yarış atı ola bilər, axı atan sadəcə bir eşşək olub.