Kəmalə Abiyeva: Darıxdım...

Darıxdım anidən,
səbəbini bilmədən.
Məsələn, bir azca qar yağsaydı,
bir azca hava qızsaydı - deyən,
havasını tapmayan kimi darıxdım.
Bir içim su, bir udum havaya möhtac kimi,
Bir parça çörəyə ac kimi darıxdım.
Ürəyimdən keçənlərə susmaq,
susa bilməmək qədər darıxdım.
Sakitcə ağac altda oturmaq,
Gözün görənə baxmaq arzusu,
Getməyə bir yerin,
anlayacaq biri yoxdu duyğusu,
səhər həsrəti,
gecə uyğusu qədər darıxdım.
Ölənlərlə ölmək,
Qalanlarla yaşamaq qorxusu qədər
darıxdım...
Digər Xəbərlər

ŞƏRƏFLİ ÖMRÜN HƏR KƏSƏ DÜŞƏN İŞIQ PAYI

SELİNLƏ BABANIN TƏBİƏT HAQQINDA SÖHBƏTLƏRİNDƏN

MÜASİR CƏMİYYƏTDƏ AİLƏ və ŞAGİRD-MƏKTƏB-VALİDEYN MÜNASİBƏTLƏRİNİN PRİNSİPLƏRİ
