Müəllifin öz kitabını harda və necə satması heç vaxt qəbahət sayılmayıb və bu gün də qəbahət deyildir.  

Mən bir şair tanıyırdım, kitablarını metro qatarlarında  satırdı. Vaqonları bir- bir  gəzir, gözləri mobil telefonların ekranlarında olan  gənclərə deyirdi ki, telefondan əl  çəkməyən  cavanlar, bir az da  başınızı qaldırıb , mənə baxın, kitabı görün , sizə ondan yaxın dost ola bilməz.

Amma gənclərin heç biri ona  məhəl qoymur,heç gözlərinin ucu ilə kitaba  baxmırdı. Yenə yaşlı nəslin nümayəndələri ondan kitab  alırdılar. Bu yaxınlarda məşhur bir akademik  deyib ki, yazıçı, şair öz kitabını küçədə satmamalıdır.Niyə qardaş? İndi çox adam kitab mağazalarına  getmir, amma küçədə gedəndə kitab satışını görüb, ayaq saxlayır və ürəyi istədiyi kitabı alır!

Əsas məsələ odur ki, kimin ürəyi necə istəyir kitabının satışını təşkil edir! Bunun , nəyi pisdi, ay hörmətli akademik???

Emil FAİQOĞLU