Yəqin çoxları yazınin sərlövhəsin oxuyanda təəccüblənəcək, amma təəccüblənməyin və bu, olmuş hadisədir.

Biz gördüyümüz və şahid olduğumuz hadisələri qələmə alırıq. Bu hadisə də dekabrın 21- də  Bakıda olub. Məkanı biz demək istəmirik, çünki həmin adamı kimsə, tanıya bilər. Qucağında körpə olan ismətli, abırlı bir qadın  gəli- gedənlərə yalvararaq deyirdi ki, uşağın yeməyi qurtarıb, pulu yoxdur ki, ona yemək alsın.Uşağında yeməyi bahadır. Şüşə qabda körpə  sonuncu qidanı yeyirdi. Qadının yalvarışlarına çox adam məhəl qoymadan onun yanından ötüb keçirdi. Birdən onun yalvarışlarını  eşidən  hündür boy bir oğlan  qadına yaxınlaşdı.

Deyəsən, onun yalvarışlarını bu oğlan da eşitmişdi. Oğlan əlini cıbinə salıb 200 manat pul çıxardı və sonra da vizit kartını qadına verib dedi:- Mən hər ay sənə bundan da artıq kömək edəcəm, amma bir də buralara gəlmə! Qadın sevinə- sevinə göz yaşları içində dilləndi:- Qardaş, vallah, mən dilənçi deyiləm, gördüm uşağın  yeməyi qurtarır, əlacım kəsilib camaatdan kömək istədim, Allah sənin balanı saxlasın, sən məni sevindirdin, səni də Allah sevindirsin.  

Həmin anı telefonla çəkmək istədik, ancaq oğlan razı olmadı. Dedi ki, sağ əl verdiyini, sol əl bilməməlidir. Sonra da avtomobilinə əyləşıb yoluna davam elədi. Ətrafdakılar isə məəttəl qalmıdılar. Bilmirdilər ki, sevinsinlər, yoxsa, kövrəlsinlər. Nə yaxşı ki, dünyada belə mərhəmətli insanlar var!

Emil Faiqoğlu