Şəlalə Camal: Sevən qəlbim… yazıq qəlbim…
Ordan bir stul gətir,
Hə, düz eşitdin…
Səninləyəm.
Gətir… gətir…
Qoy elə bura.
Burda dünyanın ən gözəl insanı oturacaq.
Yorulmuşam…
Səncə, oturum?
Yaxın gəl…
özünə də bir az yer elə.
Bilirsən, nə düşünürəm?
Görəsən, dəyərmi sevmək üçün bu qədər üzülməyə?..
Gəlsə, başına dönərdim…
Gəlsə, qadasın alardım…
Oturardım dizlərinin bir küncünə,
Azca gözlərimi yumardım.
Bu yuxudan oyanmazdım…
Sevən qəlbim… yazıq qəlbim…
Məhəbbətə ac oldu ki...
Bu sısqalıq, bu yadlıq…
Doğmalığa kəc oldu ki…
Digər Xəbərlər
04 Fevral 2026 10:49
Əbülfət Mədətoğlu: OVQAT ŞEİRİ
03 Fevral 2026 15:47
“Qurd”a çevrilən Cəbrayıl - Əntiqə Kərimzadə yazır...
03 Fevral 2026 13:42
Azad Məhəbbət, Nişan Üzüyü və Antiprofanasiya Günü - Pərvanə BAYRAMQIZI yazır
03 Fevral 2026 12:36
“Bakıda Mirzə Cəlilin əzəmətli heykəli qoyulmalıdır...”
03 Fevral 2026 11:20
Kövşən iyi və ya kənd yaddaşının poetikasına baxış
03 Fevral 2026 10:47
Əbülfət Mədətoğlundan ADSIZ ŞEİR
02 Fevral 2026 14:50
Mənzilimi alan adam qonşumla qohum oldu – Vasif ƏLİHÜSEYN yazır...
02 Fevral 2026 13:17


Bakı -°C

